70 km fietspad

Zo de kop is eraf. 70 km gereden over een fietspad langs de Hangang en Namhangang. (Gang is rivier). Toen ik om acht uur het hotel uitliep zag ik aan de natte strat en wat plassen dat het had geregend. Het weer voelde ook minder drukkend. Op mijn kamer had ik al ontbeten, sandwiches van een convenience store (GS25) om de hoek. Bidons en waterfles gevuld met water, Ik ben er klaar voor. Ik ben niet de enige die aan het fietsen is langs de Hangang. Maar het wordt nooit te druk. Even wat over Koreaanse fietsers, Zij kleden zich, zelfs bij dertig graden en zon, of juist bij dat weer, als ninja,s. Het hele lichaam bedekt en liefst zwart, maar andere kleuren lijkt toegestaan. Het hoofd wordt getooid met een bivakmuts, soms met gaten om door te ademen. Sommigen hebben blote benen, maar blote armen lijkt alleen bij uitzondering te mogen. Er zijn racefietsers, mountainbikers, vouwfietsers en ja ook hier zie je de fatbike. Wel veel minder. Maken dan ook wel een beetje fatapatique indruk. De eerste 35 km is door Seoul, maar je rijdt over een soort groenstrook langs de rivier met waterpunten, wc,s, koffietentjes, convienience stores, en op een klein hellinkje na bijna vlak. Toch blijf je de woontorens aan beide zijden van de rivier goed zien. Indrukwekkend, net als de vele bruggen en dammen. Om 11.00 uur ben ik de stad uit en drink ik een kopi (koffie) bij een klein mobiel tentje (koffie truck). Er is ook een mogelijkheid je fietsbanden op te pompen. foto. Was wel nodig, met mijn kleine pompje was dat niet goed gelukt gisteren. Na 37 km gaat de route over de rivier heen en fiets ik aan de noordzijde verder. Onderweg stempel ik vandaag drie keer bij zo’n rode Engelse telefooncel. Ik zie dat veel Koreanen dit ook doen. Ik meng een flesje Pocari Sweat door mijn water. En het is nu zo’n dertig graden dus blijven drinken. En eten, nog meer sandwiches. Koreanen houden van muziek, niet alleen kpop maar ook andere muziek en veel fietsers hebben muziek op hun fiets, niet via oortjes, maar luid en duidelijk. Het tweede gedeelte van de etappe gaat over het traject van een oude spoorlijn, met een stuk of negen fietstunneltjes van zo’n 200 m elk. Een lekkere verfrissend stukje, en in de tunnels klinkt ook muziek. Pachabels canon in eerste, de andere stukken waren volgens mij Koreaanse gouwe ouwen. Om 16.00 uur kom ik aan in Yangpyeong (kaartje klopt niet) aan de Namhangang. Het geboekte hotel, blijkt een motel dat er sleezy uit ziet. En weer kamers zonder raam. En qua omgeving niet zo veilig voor mijn fiets. Verder is er nog niemand bij de receptie. Ik had 42 euro betaald. Maar besluit toch maar iets anders te zoeken. Vindt het aan de rivier zelf, het VIP hotel. Room with a view op de rivier. Foto. En fiets veilig binnen. En vijf euro duurder. Morgen een korte etappe met koningsgraf en tempel. Anjeon (dag).[e-1f590] ps ik heb weer ruimte gekregen voor foto’s.